Öfke; korku, hayal kırıklığı ya da acı sonucunda ortaya çıkan meşru bir tepki olabilir, ancak bu ele alınması kolay bir duygu değildir. Özellikle Avrupa ve Amerika gibi ülkelerde pek çok durumda bunu ifade etmenin toplumsal olarak kabul edilemez olduğu düşünülmektedir. Akdeniz insanları olarak bizler öfkemizi göstermeye daha meyilliyiz, bazen biraz aşırıya kaçıyor olsak da...
Bazıları öfkeli olduklarında yüksek sesle bağırır, bazıları korkudan ya da çatışmayı önleme ihtiyacıyla sessizce kızarlar. Aşırı duygusallığınız nedeniyle veya başka sebeplerle kendinizi gıda bağımlısı olarak tanımlıyorsanız, kendinize ya da başkasına kızgın olduğunuzda ya da öfkeniz kaygı veya diğer duygulara yol açtığı zaman duyguları bastırmak için yiyecekleri kullanırsınız.
Duygusal bir aşırı yiyiciyseniz, düşünceleriniz hemen yemeğe döner. Böylece dikkatinizi dağıtır, yemeğe kilitlenir ve duygularınıza odaklanmayı bırakırsınız. Yemek, kendinizi yalnızca bir an için daha iyi hissetmenizi sağlar.
Öfke incinmekten daha iyi ya da en azından daha güçlü hissetmenizi sağlar ve bir de yemek yerseniz daha da iyi hissedersiniz, sadece kısa bir süreliğine.
Yemek bitip de odaklanma dağıldığında duygular tekrar ortaya çıkar.
Üstelik diğer kişiye olan kızgınlığınıza bir de çok yediğiniz için kendinize karşı duyduğunuz öfkeniz de eklenir. Ve bu duygulara tepki olarak, kendinizi tekrar yemek yerken bulursunuz.
Bu döngü, öfkenizle kendinize zarar vermeyen yollarla nasıl baş edeceğinizi öğrenerek durdurana kadar devam eder.
Bir düşün... Birisi seni kızdırmak için bir şeyler söyledi veya yaptı. Sen de kızdın ve senin için iyi olmayan yeme alışkanlıkları ile kendine daha fazla zarar verdin. Öfke ile başa çıkmanın diğer bazı yolları kadar kötü görünmeyebilir, ancak yaptığın şey aslında öfkeni kendine çevirmektir.
Giderek daha küçük tetiklemelerin sende daha büyük öfke patlamalarına yol açtığını fark edersin. Çünkü beynin öfke anında salgıladığı hormonları aynı seviyeye çıkartabilmek için bir bağımlı gibi, dozajı giderek arttırarak hareket eder.
Öfke sadece bir duygudur ve utanacak bir şey değildir. Öfkeye tepki olarak yemek de aynı şekilde normaldir. Ancak bu çözüm öfkenizi ortadan kaldırmadığı gibi sizi daha sağlıksız bir hayata sürükleyecektir.
Eğer aşırı yeme öfkelendiğinizde verdiğiniz bir tepkiyse öncelikle bunu tespit edin. Sizi yemeğe yönlendiren açlığınız değil bir duygunuz. Ve şunu da lütfen unutmayın susuzluğumuzu çoğu zaman açlıkla karıştırırız. Çılgınca bir yeme isteği hissettiğinizde öncelikle en son ne zaman su içtiğinizi düşünün. Muhtemelen acilen su içmeniz gerekiyor aslında.
Yeme problemleri sadece öfke ile değil bir çok duygumuzla başa çıkamadığımızda bize kurtarıcı gibi gözüken, o anı mutluluk içinde atlatmamıza sebep olan ama uzun vadede kilo almamıza sebep olarak bize kazandırdığından çok daha fazlasını götüren hatalı bir çözüm.
Bundan kurtulmak istiyorsanız;
- Öfkenizi fark edin. Ne zaman, kime, neye ve neden kızgın olduğunuzu netleştirin. Kimi zaman tartışmaların aslında basit bir anlaşmazlıktan ya da yanlış anlamadan kaynaklandığını unutmayın.
- Öfkeniz hakkında konuşun. Sizi öfkelendiren kişiye hitap edemiyorsanız (ki bence sakinleşmeden bu yapılmamalı), bunları bir mektup veya günlüğe yazabilir veya güvenilir bir arkadaşınızla, aile üyenizle paylaşabilir veya bir profesyonele danışabilirsiniz.
- Sizi öfkelendiren kişi ile konuşursanız dediklerine cevap vermek veya kendinizi haklı çıkartmak üzere değil, onun ne demek istediğini anlamaya çalışarak, sorular sorarak, yargılamadan dikkatlice dinleyin. Karşınızdakinin iyi niyetli olduğuna inanın.
- Yazmak da aynı zamanda öfkenizle başa çıkmanın basit bir yoludur. Aradan bir kaç gün veya bir yıl geçip de satırlarınızı tekrar okuduğunuzda bir çok zaman aslında ne kadar gereksiz öfkelendiğinizi bile fark edersiniz.
- Rutin fiziksel aktivite öfkenin dağılmasının çok sağlıklı bir yoludur. Çalışmalar, öfke ve diğer olumsuz duygularla baş etmek için egzersiz kullanan kişilerin depresif hissetme olasılığının düşük olduğunu göstermiştir.
- Öfke ile baş edebilmenin diğer yolları, yoga, meditasyon, dua gibi gevşeme ve farkındalık teknikleridir. Bağışlama ve şükran duygularınızı arttırmanız da sizi bu acı verici veya negatif deneyimden uzaklaştıracaktır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder