Dün evde iş yaparken yarım parmak büyüklüğünde bir böcekle karşılaştım.
Çocukken bakıcım beni sinekle korkuttuğu için tüm haşerat benim için fobiydi. 18 yaşlarımdayken bile odama giren bir sivrisinek yüzünden kriz geçirebilirdim.
Oysa bugün karşılaştığım o hayvancağızı (hala biraz tırsarak da olsa) sakin bir şekilde camdan dışarı bıraktım.
Yemek seçmeye hakkım olmaya başladığı andan itibaren salatayı hayatımdan çıkartmıştım. Neredeyse otuz beş yaşıma kadar... Evet, gerçekten HİÇ salata yemiyordum. Sonra kilo vermek için razı oldum yemeye. Ucundan kıyısından derken şimdi kahvaltıma domates kesen biri oldum, maydanoz hala pek yiyemesem de...
Demem o ki;
Hayat bizi değiştiriyor.
Kimi zaman isteyerek, severek değişiyoruz, kimi zaman mecburiyetten ve çok zorlanarak.
Sadece değişmenin mümkün olduğunu kabul etmek,
değişebileceğine inanmak
ve hayatın bunu sana burnunu sürte sürte öğretmesini beklemek yerine ondan önce davranarak bunu gönüllü yapmak ve keyifli bir sürece dönüştürmek elimizde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder